A co, jeśli to oceany są paliwem



W swojej książce „Imminent” Luis Elizondo, były śledczy Pentagonu zajmujący się zjawiskami UFO, zadaje pytanie, czy oceany Ziemi mogłyby służyć jako źródło energii dla „niezidentyfikowanych zjawisk anomalnych” (UAP).

Elizondo pisze, że zjawiska UAP są wielokrotnie zgłaszane w pobliżu oceanów, jezior i innych dużych zbiorników wodnych. Łączy tę prawidłowość z pewną spekulacyjną hipotezą: wysoce zaawansowana technologia mogłaby pozyskiwać wodór z wody i wykorzystywać energię zawartą w protonie atomu. Woda dostarcza wodór w postaci gęstej i obficie występującej. Gdyby istniała technologia umożliwiająca oddzielenie wodoru od tlenu, a następnie kontrolowane uwolnienie energii zawartej w protonie, oceany naszej planety stanowiłyby ogromne zasoby.

Fizyk i główny naukowiec programu, Harold Puthoff, co prawda nie poparł wyraźnie tego mechanizmu, ale według Elizondo uważał on, że podstawowe założenie jest warte zbadania. Puthoff zasugerował jeszcze jedną możliwość opartą na deuterze – izotopie wodoru występującym w wodzie i wykorzystywanym w badaniach nad syntezą jądrową.

Oba warianty pozostają hipotezami. Elizondo wykorzystuje je, by postawić pytanie, czy doniesienia o obiektach zanurzających się w wodzie, unoszących się nad lodem lub przebywających w pobliżu morza mogą dotyczyć pozyskiwania zasobów – a nie wyłącznie ukrywania swojej obecności. Gdyby wysoko rozwinięty obiekt latający potrzebował wodoru lub deuteru, czy oceany Ziemi mogłyby wówczas przekształcić planetę w swego rodzaju naturalną stację paliwową?

---

Amon
www.strefa44.pl