Starożytny hinduski manuskrypt potwierdza, że podróże międzyplanetarne 



Uważa się, że Bharadwaja napisał około 500 wytycznych, które szczegółowo opisywały lotnictwo i inne technologie istniejące na Ziemi tysiące lat temu. Autorzy zauważają jednak, że obecny manuskrypt zawiera tylko 100 do 120 z tych wytycznych. Eksperci są przekonani, że obcy władcy, którzy najechali Indie, ukradli wiele z tych rękopisów i studiowali je, aby opracować wiele technologii, które dziś obserwujemy na Ziemi. Doniesienia te wydają się potwierdzać treść Vaimānika Śāstra, sanskryckiego tekstu z początku XX wieku, który rzekomo szczegółowo opisuje technologię lotniczą i kosmiczną.

Twierdzi się w nim, że „vimany”, o których mowa w starożytnych eposach sanskryckich, były w rzeczywistości wysoce zaawansowanymi aerodynamicznymi statkami powietrznymi, podobnymi do dzisiejszych rakiet, zdolnymi do lotów międzyplanetarnych, jak sugeruje popularna preastronautyka. Teksty zostały opublikowane w 1952 roku przez G. R. Josye i obejmują 3000 strof w 8 rozdziałach. Według Kanjilala (1985) napęd vimanów zapewniają „silniki wirów rtęciowych”, koncepcja podobna do napędu elektrycznego.

Autorzy twierdzą, że opisany przez mędrca statek powietrzny był w stanie podróżować między krajami, kontynentami i planetami. Według autorów dowodzi to, że system lotniczy starożytności był bardzo zaawansowany, bardziej zaawansowany niż dzisiejszy, oraz że większość technologii, które istniały na Ziemi tysiące lat temu, przed powstaniem „współczesnej cywilizacji”, dziś całkowicie zniknęła i brakuje jej nie tylko w społeczeństwie, ale także w podręcznikach historii. To, co autorzy zaprezentowali na podstawie rękopisu, jest zadziwiające. Wielu naukowców obecnych na konferencji wyraziło swoje uznanie. Wicekanclerz Uniwersytetu w Bombaju, Rajan Welukar, powiedział:

Cytat:„Nie ma powodu, by wierzyć w to, co mówią o Wedach, ale jest to coś, co warto zbadać”.

Co ciekawe, liczne badania dostarczyły sprzecznych wyników dotyczących wykonalności „starożytnych maszyn latających”. Badanie przeprowadzone w 1974 roku przez Indian Institute of Science w Bangalore doszło do wniosku, że samoloty cięższe od powietrza opisane w Vaimānika Śāstra nie były wykonalne z aeronautycznego punktu widzenia.

Mimo to wielu autorów i naukowców nadal jest przekonanych, że te starożytne maszyny były w rzeczywistości projektami wysoce zaawansowanych statków powietrznych. Niektórzy z tych badaczy wzywają do dogłębnej analizy starożytnych pism opisujących technologie, które mogłyby przewyższać nasze dzisiejsze osiągnięcia w XXI wieku. Kapitan Anand J. Bodas został zacytowany przez Mumbai Mirror słowami:

Cytat:„Współczesna nauka jest nienaukowa”, ponieważ uważa za niemożliwe rzeczy, których nie rozumie.

Cytat:Dalej cytuje się jego słowa: „Wedzka, a raczej staroindyjską definicją samolotu był pojazd przemieszczający się w powietrzu z jednego kraju do drugiego, z jednego kontynentu na drugi, z jednej planety na drugą”.

Cytat:„W tamtych czasach samoloty były ogromne i mogły poruszać się w lewo, w prawo, a także do tyłu, w przeciwieństwie do współczesnych samolotów, które latają tylko do przodu”.

---

Amon
www.strefa44.pl
www.strefa44.com.pl