Istnieją dowody na to, że Sahara nie jest formacją naturalną


Sahara, największa pustynia świata, nie zawsze była suchym regionem, jaki znamy dzisiaj. Ponad 10 000 lat temu gigantyczny krajobraz wydm, który widzimy dzisiaj, był w rzeczywistości zieloną łąką zalewaną przez jeziora. Drastyczną zmianę krajobrazu często przypisywano zmianie orbity Ziemi, ale nowa hipoteza sugeruje, że to człowiek był odpowiedzialny za przekształcenie Sahary w niegościnną pustynię, którą znamy dzisiaj.

Nowe badanie wykazało, że nasz gatunek odegrał fundamentalną rolę w powstaniu pustyni. Nowy artykuł archeologa Davida Wrighta z Uniwersytetu Narodowego w Seulu, opublikowany w czasopiśmie Frontiers in Earth Science, zaprzecza wnioskom większości dotychczasowych badań, które uznają zmiany orbity Ziemi lub naturalne zmiany roślinności za główne przyczyny powstania Sahary jako ogromnej pustyni.

Aby sprawdzić swoją hipotezę, Wright przeanalizował dowody archeologiczne dotyczące pierwszych działań związanych z wypasem w całym regionie subsaharyjskim i porównał je z zapisami dotyczącymi rozprzestrzeniania się roślinności krzewiastej, która jest wskaźnikiem zmian ekologicznych prowadzących do powstania warunków pustynnych. Według doniesień wszystko zaczęło się około 8000 lat temu, kiedy afrykańskie społeczności neolityczne w pobliżu Nilu eksperymentowały z wypasem. Technika ta stopniowo rozprzestrzeniała się na zachód, a wraz z rozwojem społeczności wprowadzono duże ilości bydła, co spowodowało konieczność wycinania coraz większej ilości roślinności w celu wypasania i zakwaterowania zwierząt.

Ta ogromna zmiana przekształciła glebę w teren porośnięty krzewami, który prawie nie zapewniał ochrony przed promieniami słonecznymi. Spowodowało to odbicie większej ilości światła słonecznego od powierzchni ziemi, co zmieniło warunki atmosferyczne.

Według ekspertów doprowadziło to do zmniejszenia opadów monsunowych, co z kolei spowodowało dalszą pustynnienie i utratę roślinności. Z biegiem lat cykl ten ostatecznie się rozszerzył i doprowadził do „terraformowania” obszaru wielkości Stanów Zjednoczonych w pustynię, którą widzimy dzisiaj. Wciąż pozostaje wiele do zrobienia, aby wypełnić luki, ale Wright uważa, że pod powierzchnią kryje się wiele informacji:

Cytat:„W tamtych czasach na Saharze były jeziora, a one zawierają zapisy dotyczące zmieniającej się roślinności” – powiedział dr David Wright w oświadczeniu.

Cytat:„Musimy dokładniej zbadać dawne dna jezior, aby uzyskać zapisy dotyczące roślinności, przeanalizować znaleziska archeologiczne i dowiedzieć się, czym zajmowali się ludzie w tym regionie. Bardzo trudno jest modelować wpływ roślinności na systemy klimatyczne. Naszym zadaniem jako archeologów i ekologów jest zebranie danych i przyczynienie się w ten sposób do opracowania bardziej zaawansowanych modeli”.

Chociaż wydarzenia te miały miejsce kilka tysięcy lat temu, skutki spowodowanych przez człowieka zniszczeń środowiska i klimatu są łatwo dostrzegalne. Ponieważ około 15 procent światowej populacji mieszka na obszarach pustynnych, Wright podkreśla znaczenie tego odkrycia:

Cytat:„Skutki naszych zmian w ekosystemach mają bezpośredni wpływ na to, czy ludzie mogą przetrwać w suchym środowisku przez nieokreślony czas”.

---

Amon
www.strefa44.pl
www.strefa44.com.pl