Telegraf hydrauliczny Eneasza – komunikacja na odległość w starożytności



Postęp technologiczny radykalnie zmienił nasz dzisiejszy styl życia w porównaniu z przeszłością starożytną. Technologią, którą wielu z nas uważa za coś oczywistego, jest możliwość komunikowania się z innymi na duże odległości lub z dużymi grupami ludzi. Spojrzenie wstecz na starożytne cywilizacje może dać nam wgląd w najwcześniejsze metody komunikacji na odległość. W 350 r. p.n.e. Grek o imieniu Eneas wynalazł telegraf hydrauliczny, środek służący do szybkiego przekazywania ważnych, dość szczegółowych informacji na duże odległości.

Eneasz – wynalezienie telegrafu hydraulicznego

Eneasz był greckim pisarzem specjalizującym się w historii wojskowości , strategii i komunikacji. Był jednym z pierwszych autorów, którzy napisali przewodnik po komunikacji wojskowej. Miała ona kluczowe znaczenie dla zapewnienia, że każde społeczeństwo mogło przewidywać ewentualne inwazje oraz wymieniać się strategiami i taktykami między różnymi grupami. Eneasz był sfrustrowany ograniczeniami komunikacji za pomocą pochodni i sygnałów świetlnych. Pochodnie umożliwiały przekazywanie niektórych wiadomości – na przykład ostrzeganie o zagrożeniach lub zgłaszanie osiągnięcia celu – ale nie pozwalały na przekazywanie szczegółowych lub opisowych wiadomości . Zasadniczo mogły one jedynie informować, że coś się wydarzyło, ale nie podawały, co dokładnie.



Działanie i cechy charakterystyczne telegrafu hydraulicznego

Aby pokonać te przeszkody, Aeneas opracował telegraf hydrauliczny. Składał się on z systemu naczyń wypełnionych wodą, które zawierały pręty z uzgodnionymi wiadomościami (np. „jeźdźcy docierają do kraju” lub „statki”).

Obie grupy, które chciały się ze sobą komunikować, dysponowały takim samym wyposażeniem i znajdowały się daleko od siebie, ale nadal w zasięgu wzroku, zazwyczaj na wzgórzu.  Jeśli jedna strona chciała przekazać wiadomość drugiej, podnosiła pochodnię. Gdy tylko druga strona zobaczyła podniesioną pochodnię, również podnosiła swoją, aby zasygnalizować gotowość do odbioru wiadomości. Gdy tylko pierwszy nadawca opuszczał pochodnię, obie strony jednocześnie wyciągały korek z naczynia z wodą.

W miarę jak woda spływała, na drążku pojawiały się różne wiadomości. Gdy żądana wiadomość dotarła na górę, nadawca ponownie zapalał pochodnię i sygnalizował odbiorcy, aby ponownie zamknął naczynie i przeczytał wiadomość na drążku. Aby to zadziałało, obie strony musiały używać naczyń tej samej wielkości z taką samą ilością wody i drążków z tymi samymi wiadomościami. Ponadto musieli działać bardzo precyzyjnie i uruchamiać oraz zatrzymywać odpływ w odpowiednim momencie.

Telegraf hydrauliczny jako zaawansowana technologia komunikacyjna

Chociaż technologia telegrafu hydraulicznego wydaje się bardzo prosta, jej wynalezienie zostało uznane za znaczący postęp w dziedzinie technologii komunikacyjnej, ponieważ umożliwiła ona przesyłanie z góry określonych wiadomości na duże odległości.

W przypadku wtargnięcia intruza lub zbliżających się wrogów, mogliby oni jedynie dostrzec krótkie błyski światła i nie byliby w stanie w żaden sposób przechwycić wiadomości. Ten rozwój w dziedzinie komunikacji oznaczał również duży postęp w komunikacji wojskowej i strategii. Podczas pierwszej wojny punickiej (264–241 p.n.e.) wiadomości były przekazywane z Sycylii do Kartaginy za pomocą telegrafu hydraulicznego, zwanego również semaforem.

Dzięki telegrafii hydraulicznej wojsko mogło teraz przekazywać ukierunkowane wiadomości, które umożliwiały innym członkom wojska oraz cywilom lepsze przygotowanie się na ewentualne inwazje lądowe lub morskie. Ta wczesna forma komunikacji na odległość była zaawansowana jak na swoje czasy i utorowała drogę dla przyszłych form komunikacji, które doprowadziły do powstania wielu metod dostępnych obecnie.

---

Amon
www.strefa44.pl
www.strefa44.com.pl