Zakazana archeologia: filar, który dokumentował zawalenie się nieba



Filary nr 43 znajdują się w Göbekli Tepe, w południowo-wschodniej Turcji, w miejscu, które powstało ponad 11 000 lat temu. Sęp. Skorpion. Węże i bezgłowa postać ludzka. Dwóch inżynierów z Edynburga przyjrzało się temu motywowi i dostrzegło w nim mapę gwiazd; obliczyli konstelację na nocnym niebie wstecz, aż uzyskali datę: 10 950 r. p.n.e., plus/minus 250 lat. Mniej więcej w tym samym czasie, kiedy to podobno kometa uderzyła w Ziemię. Kamień jest autentyczny. Nikt nie kwestionuje wieku tego stanowiska archeologicznego. Powstało ono tysiące lat przed wynalezieniem pisma czy koła. Przedmiotem sporu jest interpretacja.

Martin Sweatman i Dimitrios Tsikritsis przyporządkowali sępa do konstelacji Strzelca, a skorpiona do konstelacji Skorpiona; tarczę nad skrzydłem sępa zinterpretowali jako Słońce, które w określonym momencie znajduje się bezpośrednio nad obserwatorem.

Archeolodzy, którzy faktycznie prowadzą wykopaliska w Göbekli Tepe, opublikowali odpowiedź – i była ona dość chłodna. Ich najsilniejszy argument ma charakter matematyczny: data wywnioskowana na podstawie konstelacji niebieskiej przypada na okres od 700 do 1000 lat przed najstarszym datowaniem radiowęglowym, jakie ustalono dla „kompleksu D” – obszaru, w którym stoi ten filar. Ponadto wskazali, że na tym stanowisku archeologicznym znanych jest ponad 60 ozdobionych filarów w kształcie litery T; wybranie jednego z nich i odczytanie go w oderwaniu od całości jest dość osobliwym sposobem interpretacji języka.

Jest jeszcze ptak. Andrew Collins i Rodney Hale widzą w nim konstelację Łabędzia (Cygnus), podczas gdy Graham Hancock opowiada się za Strzelcem. Zmiana interpretacji ptaka zmienia cały obraz nieba – a wraz z nim również datę. Czy filar 43 jest pamiątką po wydarzeniu, w którym coś spadło z nieba, czy też ludzie projektują własne konstelacje na przedstawienia zwierząt należące do dawno minionej kultury?

---

Amon
www.strefa44.pl
www.strefa44.com.pl