Kod biblijny: kim naprawdę byli Jezus Chrystus i Maria Magdalena


Od tysięcy lat Biblia jest postrzegana przez miliardy ludzi jako historyczna księga. Trwają spory dotyczące dat, miejsc, dowodów archeologicznych i postaci historycznych. Upieranie się przy dosłownym rozumieniu tekstu podzieliło religie, wywołało wojny i przywiązało świadomość ludzkości do zewnętrznych dogmatów i postaci zbawców. Jednak gdy spojrzy się na święte teksty przez pryzmat mistycznej krytyki językowej, hermetyki i fizyki częstotliwości wewnętrznych, wszystko staje się jasne. Pisma te nigdy nie zostały napisane jako zapisy przeszłości. Są one niezwykle precyzyjną, zaszyfrowaną instrukcją obsługi ludzkiej świątyni – planem budowy służącym podniesieniu wewnętrznej wibracji, syntezie dwóch półkul mózgowych oraz aktywacji anteny wewnątrzczaszkowej (szyszynki).

Największym błędem dosłownej interpretacji pism jest ignorowanie zawartych w nich samych ostrzeżeń. W kluczowych miejscach pisma wyraźnie wyjaśniają, że zewnętrzne opowieści służą jedynie jako przykrywka dla mas, podczas gdy prawdziwa prawda kryje się w ich wnętrzu.

W Ewangelii według św. Mateusza (rozdział 13, wersety 10–11) mechanizm ten jest otwarcie poruszony:

Cytat:„Wtedy uczniowie podeszli do Niego i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?». On odpowiedział: «Wam dano zrozumieć tajemnice Królestwa Niebieskiego, im zaś nie dano»”.

Dosłowna opowieść – wędrówka mężczyzny po Galilei – jest przypowieścią dla niewtajemniczonych. Zrozumienie praw biologicznych i duchowych we własnym ciele stanowi tę „tajemnicę”. Fakt, że postacie biblijne w samych pismach były świadomie wykorzystywane jako czyste symbole abstrakcyjnych praw, potwierdza również apostoł Paweł w Liście do Galatów (rozdział 4, wersety 22–24):

Cytat:„Jest bowiem napisane, że Abraham miał dwóch synów… To ma znaczenie alegoryczne, gdyż te kobiety symbolizują dwa przymierza…”

Paweł daje tu bezpośrednią wskazówkę: imiona i postacie w tekstach świętych nie są historycznymi bohaterami, lecz symbolami zasad kosmicznych i wewnętrznych. Dopóki człowiek poszukuje historycznej świątyni w Jerozolimie, historycznego powrotu lub Zbawiciela na zewnątrz, pozostaje uwięziony w scenariuszu zarządcy Matrixa. W Ewangelii Łukasza (rozdział 17, wersety 20–21) zewnętrzne miejsce i zewnętrzna obserwacja zostają radykalnie obalone:

Cytat:„Gdy zaś faryzeusze zapytali Go: «Kiedy nadejdzie Królestwo Boże?», odpowiedział im, mówiąc: «Królestwo Boże nie przychodzi w sposób, który można by zaobserwować; nie powie się też: «Oto tutaj!» ani: Oto tam! Bo oto Królestwo Boże jest pośród was [lub: w waszym wnętrzu]”.*

Jeśli Królestwo nie jest miejscem na zewnątrz, to również główne postacie tego Królestwa nie są postaciami historycznymi na mapie, lecz stanami wewnętrznego procesora biologicznego.
W fizyce częstotliwości ludzkiej czaszki główne postacie reprezentują dwie fundamentalne siły:

Jezus (Zasada Słońca). Rezonans prawej półkuli, pole elektryczne, nieśmiertelny duch, impuls częstotliwościowy. Maria Magdalena (Zasada Księżyca / Magdala = hebr. „Wieża”, wywyższenie). Rezonans lewej półkuli, wyższy umysł, magnetyzm, mądrość (Sophia), która wznosi się ponad niższą gęstość. Dopóki obie zasady pozostają rozdzielone w umyśle, świadomość trwa w dualności. Zbawienie następuje w chwili, gdy oba bieguny łączą się w sercu i szyszynce. W gnostyckiej Ewangelii Tomasza (werset 22) ten kod częstotliwości został zapisany z całą jasnością:

Cytat:„Jezus ujrzał niemowlęta karmione piersią. Rzekł do swoich uczniów: Te niemowlęta, które są karmione piersią, są podobne do tych, którzy wejdą do Królestwa. Rzekli do Niego: Czyż więc jako dzieci wejdziemy do Królestwa? Jezus rzekł do nich: Jeśli uczynicie z dwóch jedno, jeśli uczynicie to, co wewnątrz, podobnym do tego, co na zewnątrz, a to, co na zewnątrz, podobnym do tego, co wewnątrz […] i jeśli uczynicie z męskiego i żeńskiego jedno […], wtedy wejdziecie”.

„Królestwo Niebieskie” nie otwiera się poprzez wiarę w historyczne wydarzenie ukrzyżowania, lecz poprzez fizyczne i energetyczne połączenie męskiego i żeńskiego w was samych. Również w gnostyckiej Ewangelii Marii jasno wynika, że Maria Magdalena nie była fizyczną towarzyszką w sensie biologicznym, lecz ucieleśnieniem wyższej funkcji mózgu (Nus), która posiada bezpośredni dostęp do Źródła Światła – co budzi niezrozumienie na niższych poziomach umysłu (symbolizowanych przez Piotra):

Cytat:„Lewi odpowiedział i rzekł do Piotra: Piotrze, zawsze byłeś porywczy. Teraz widzę, jak walczysz z kobietą niczym przeciwnicy. Jeśli jednak Zbawiciel uznał ją za godną, kimże jesteś, by ją odrzucać? Z pewnością Zbawiciel zna ją bardzo dobrze. Dlatego kochał ją bardziej niż nas.”

„Zbawiciel” (Cristus) kocha „Mądrość” (Marię), ponieważ tylko poprzez wzniesienie umysłu (Magdala / wieża) można zbudować pomost do szyszynki. Kto traktuje Biblię słowo w słowo jako prawdę historyczną, czyta instrukcję obsługi wysoce złożonej maszyny jak książkę z bajkami. Patrzy na litery, zamiast przełączyć przełącznik we własnym wnętrzu. Gdy tylko uświadomisz sobie, że teksty te są symbolicznym kodem twojego własnego ciała, przestaniesz szukać Zbawiciela na zewnątrz. Uświadamiasz sobie, że twoja układ nerwowy i mózg są prawdziwą świątynią. Łączysz umysł i serce w nieruchomym punkcie zerowym swojej egzystencji. Pismo Święte ma rację – ale nie na zewnątrz, lecz w ponadczasowej geometrii twojej własnej świadomości.

---

Amon
www.strefa44.pl
www.strefa44.com.pl