Akta plandemii: Czy wszystko było zaplanowane? Kontrowersyjne e-maile ujawniają sieć powiązań



Kontrowersyjne e-maile z NIH: Czy „pandemia” była projektem zaplanowanym z wojskową precyzją?

To, co przez lata przedstawiano nam jako nieprzewidywalną klęskę życiową, przy bliższym przyjrzeniu się przypomina skrupulatnie przygotowany scenariusz. Oficjalna narracja była zawsze taka sama: Niewidzialny wróg zaatakował niczego niepodejrzewającą ludzkość, rządy musiały pod ogromną presją improwizować, podejmując przy tym „trudne decyzje”. Jednak wewnętrzne e-maile amerykańskiego Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH), które teraz trafiły do opinii publicznej, przedstawiają zupełnie inny obraz – taki, który podważa wygodną narrację kryzysową.

Kartel fundacji, przemysłu farmaceutycznego i polityki

Dokumenty, których ślady sięgają aż do 2016 roku, wskazują, że tak zwana „reakcja na pandemię” w żadnym wypadku nie powstała znikąd. Wydaje się raczej, że była ona wynikiem wieloletnich strategicznych przygotowań globalnej sieci obejmującej politykę, zamożne fundacje, organizacje międzynarodowe i przemysł farmaceutyczny. W centrum tej sieci najwyraźniej stał dr Francis Collins, który w latach 2009–2021, pełniąc funkcję dyrektora Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH), dysponował budżetem badawczym sięgającym dziesiątek miliardów.

Z e-maili wynika, że Collins był kluczową postacią w ścisłej współpracy między takimi podmiotami, jak Fundacja Gatesów, Wellcome Trust, Bank Światowy i Światowe Forum Ekonomiczne. Zgodnie z dokumentami nie chodziło tu o krótkoterminowe opanowanie sytuacji kryzysowej w dziedzinie medycyny, ale o stworzenie trwałego, globalnego potencjału – aparatu, który miał utrwalić władzę, wpływy i struktury instytucjonalne.

Afryka jako preferowane pole doświadczalne?

Program ten miał zostać przyspieszony przez epidemię wirusa Ebola w latach 2014–2016. Odpowiedzią nie było jednak wzmocnienie lokalnej opieki medycznej, lecz utworzenie w 2017 roku w ramach Światowego Forum Ekonomicznego (WEF) Koalicji na rzecz Innowacji w zakresie Gotowości Epidemicznej (CEPI).

Organizacja ta stała się jednym z najważniejszych źródeł finansowania platform szczepionkowych, które później znalazły zastosowanie m.in. w firmie Moderna. Charakterystyczne jest to, że plany od początku koncentrowały się na Afryce – regionie, w którym przeszkody regulacyjne i standardy kliniczne tradycyjnie stawiają mniejszy opór. W 2017 roku Collins przewodniczył nawet konferencji WEF poświęconej utworzeniu przedsiębiorstwa zajmującego się badaniami biomedycznymi w Afryce Subsaharyjskiej, wraz z planami utworzenia funduszu o wartości dziesięciu miliardów dolarów. O tym, jak naturalnie Collins pełnił swoją rolę przywódczą, świadczy jeden z jego e-maili:

Cytat:„Podczas ostatniej rozmowy telefonicznej pojawiło się pewne zamieszanie co do tego, kto pełnił rolę lidera (NIH czy WEF). Myślę, że tym razem powinienem to być ja. Zgoda?”

Jak stłumiono krytyczne głosy

Szczególnie pouczające jest podejście do osób o odmiennych poglądach. Kiedy trzech renomowanych epidemiologów w Deklaracji z Great Barrington zakwestionowało scentralizowany model lockdownu i zamiast tego zażądało ukierunkowanej ochrony, Collins w żadnym wypadku nie dążył do nawiązania dyskusji naukowej.

Zamiast tego miał rzekomo zmobilizować pełną potęgę NIH, aby zmarginalizować naukowców. Miał nawet zażądać „szybkiej i miażdżącej publikacji” mającej na celu zdyskredytowanie krytyków. Widać tu schemat, który w ostatnich latach stał się boleśnie znajomy dla wielu obywateli: ci, którzy reprezentowali odmienne stanowiska, nie byli podważani, lecz zniesławiani, wykluczani i uciszani. Ceniony naukowiec medyczny John Ioannidis, który już na początku 2020 roku zwracał uwagę, że śmiertelność wirusa mieści się w zakresie silnej fali grypy, został zniesławiony i zastraszony – wraz z rodziną.

Ruiny, w których dziś żyjemy

Przesłanie tych rewelacji jest niewygodne, ale właśnie dlatego tak ważne. Jeśli dokumenty te potwierdzą to, co obiecują, to Covid-19 nie był początkiem kryzysu, lecz uruchomieniem dawno już gotowego mechanizmu – infrastruktury stworzonej w celu kierowania zasobami, dyktowania polityki i systematycznego tłumienia krytyki. Konsekwencje tego odczuwają obywatele do dziś: zrujnowane gospodarki, podzielone społeczeństwa, ograniczone prawa podstawowe oraz głęboka, uzasadniona nieufność wobec instytucji, które podawały się za strażników prawdy, jednocześnie tłumiąc odmienne opinie.

Były to decyzje podjęte przez samozwańczą elitę, której najwyższym priorytetem było najwyraźniej rozbudowanie właśnie tego systemu, który znamy dziś jako „reakcję na pandemię”. Każdemu, kto pamięta obowiązek noszenia masek przez dzieci w przedszkolach, wykluczenie osób niezaszczepionych z życia społecznego oraz histeryczne traktowanie osób bezobjawowych, na widok tych e-maili zapewne przebiegnie po plecach zimny dreszcz. Główne pytanie pozostaje: ile z tego, co przedstawiano nam jako nieuniknione, było w rzeczywistości zaplanowane z dużym wyprzedzeniem?

Co pozostaje

Pełne wyjaśnienie tych wydarzeń wciąż nie nastąpiło. Podczas gdy w Hiszpanii rzekomo już skazano byłego ministra na długą karę pozbawienia wolności w związku z zakupem masek. Prawdziwe, niezależne śledztwo dotyczące lat pandemii koronawirusa byłoby teraz absolutną koniecznością. Ale kto naprawdę wierzy, że ci, którzy wtedy podejmowali decyzje, dziś dobrowolnie zasiądą na ławie oskarżonych?

W czasach, gdy zaufanie do instytucji, walut i narracji ulega równomiernej erozji, kwestia prawdziwej niezależności nabiera nowego znaczenia.

---

Amon
www.strefa44.pl
www.strefa44.com.pl