Japońska Agencja Meteorologiczna (JMA) ostrzega przed zwiększonym ryzykiem wystąpienia trzęsień ziemi typu megathrust wzdłuż rowu japońskiego
Po trzęsieniu ziemi o sile 7,6 w skali Richtera, które miało miejsce 8 grudnia 2025 r. u wybrzeży Sanriku, Japońska Agencja Meteorologiczna (JMA) ostrzegła, że prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnego silnego trzęsienia ziemi o sile 8 lub większej wzdłuż rowu japońsko-kurylskiego wzrosło w porównaniu z normalnym poziomem. Chociaż prawdopodobieństwo nadal jest niewielkie, JMA wezwała mieszkańców Hokkaido i wybrzeża Pacyfiku w regionie Tohoku do sprawdzenia swoich planów ochrony przed katastrofami i ewakuacji.
Około 90 000 osób zostało ewakuowanych, a od 30 do 35 zostało rannych 8 grudnia w północno-wschodniej Japonii po tym, jak silne trzęsienie ziemi o sile 7,6 w skali Richtera nawiedziło wybrzeże Hokkaido. Trzęsienie ziemi, które zarejestrowano o godz. 23:15 czasu japońskiego (14:15 czasu UTC), wywołało niewielkie fale tsunami wzdłuż wybrzeża Sanriku i spowodowało tymczasowe przerwy w dostawie prądu, niewielkie pożary i niewielkie uszkodzenia budynków w niektórych częściach prefektur Aomori, Iwate i Hokkaido.
9 grudnia o godz. 02:00 czasu japońskiego japońska agencja meteorologiczna opublikowała oświadczenie, w którym oceniła prawdopodobieństwo wystąpienia nowego silnego trzęsienia ziemi w północnej Japonii jako stosunkowo wyższe niż zwykle. Według agencji trzęsienie ziemi z 8 grudnia miało miejsce w strefie aktywności sejsmicznej, która ma wpływ na hipotetyczny obszar źródłowy trzęsienia ziemi typu megathrust wzdłuż systemu rowów japońskiego i kurylskiego, rozciągającego się od wybrzeża Nemuro na Hokkaido do wybrzeża Sanriku w Tohoku. Trzęsienie ziemi spełniło kryteria krajowego planu podstawowego dotyczącego wspierania środków ochrony przed katastrofami w przypadku trzęsień ziemi wzdłuż rowu japońskiego i rowu kurylskiego, który reguluje publikowanie informacji o prawdopodobieństwie wystąpienia kolejnych trzęsień ziemi. Ocena opierała się zarówno na rozmiarze, jak i położeniu strefy pęknięcia, która pokrywała się z regionami, w których może dojść do megapłaskiego trzęsienia ziemi typu tren.
JMA powołała się na globalne dane statystyczne obejmujące 1477 trzęsień ziemi o magnitudzie M w 7,0 lub wyższej w latach 1904–2017. W ramach tego zbioru danych tylko 17 trzęsień ziemi o sile M w 8,0 lub większej miało miejsce w ciągu siedmiu dni w promieniu 500 km (310 mil) od poprzedniego trzęsienia ziemi o sile M w 7, co odpowiada częstotliwości około jednego na sto. Obejmuje to sekwencję z marca 2011 r., kiedy to trzęsienie ziemi o sile M w 7,3 u wybrzeży Sanriku poprzedziło o dwa dni trzęsienie ziemi o sile M w 9,0 w Tohoku w 2011 r., oraz sekwencja Etorofu z 1963 r., kiedy to trzęsienie ziemi o sile M w 8,5 nastąpiło 18 godzin po zdarzeniu o sile M w 7,0.
Mimo że prawdopodobieństwo pozostaje niewielkie w ujęciu bezwzględnym, JMA twierdzi, że obecne warunki statystycznie odpowiadają okresowi tymczasowego podwyższonego ryzyka w całym regionie rowu japońskiego i rowu kurylskiego.
W przypadku wystąpienia silnego trzęsienia ziemi o sile M w 8+ wzdłuż tego systemu rowów, mogłoby to wywołać duże tsunami, które uderzyłoby w wybrzeże Pacyfiku od Hokkaido do prefektury Chiba i spowodowało silne wstrząsy na rozległych obszarach. Z danych geologicznych zebranych przez Centralną Radę ds. Zarządzania Kryzysowego wynika, że największe tsunami wzdłuż tego korytarza powtarzają się co 300–400 lat. Czas, który upłynął od ostatniego zdarzenia w XVII wieku, sugeruje, że region znajduje się w fazie bezpośredniego zbliżania się długoterminowego cyklu sejsmicznego. JMA ponownie podkreśliła, że ostrzeżenie nie przewiduje bezpośredniego wystąpienia silnego trzęsienia ziemi, ale wskazuje na względny wzrost w porównaniu z normalnymi wartościami tła. Mieszkańcy prefektur Hokkaido, Aomori, Iwate i Miyagi oraz innych regionów przybrzeżnych Pacyfiku są proszeni o ponowne zapoznanie się z trasami ewakuacyjnymi i obszarami bezpiecznymi przed tsunami, przygotowanie się do natychmiastowej ewakuacji w przypadku odczucia silnych wstrząsów lub ogłoszenia ostrzeżenia przed tsunami oraz przestrzeganie instrukcji krajowych i lokalnych służb ratowniczych.
Prawdopodobieństwo wystąpienia wstrząsów wtórnych zazwyczaj maleje wraz z upływem czasu po silnym trzęsieniu ziemi i wraz ze wzrostem odległości od pierwotnego epicentrum. Niemniej jednak Japońska Agencja Meteorologiczna (JMA) potwierdziła, że trzęsienia ziemi o dużej skali w głębokich rowach oceanicznych mogą wystąpić nagle i często bez ostrzeżenia.
Amon
www.strefa44.pl
www.strefa44.com.pl